Samen nieuw welzijnsbeleid maken in Den Haag
Den Haag werkt aan een nieuw beleidskader voor welzijn en maatschappelijke ondersteuning voor 2028 tot 2035. Eén samenhangend geheel, van de sociale basis en buurtteams tot aanvullende ondersteuning. Vanuit een duidelijke richting en verandertheorie. De gemeente wilde dat kennis en ervaring uit de praktijk écht zouden meewegen in de keuzes. Welke inzichten zijn belangrijk om het beleid uit te werken? En is de voorgestelde richting logisch, samenhangend en uitvoerbaar?
Met wie?
De Hamvraag
Hoe zorg je dat de ervaring van de stakeholders in de stad echt meeweegt in nieuw welzijnsbeleid, ook als niet alles kan?
Opgave
De opgave waar Den Helder voor staat, is het bepalen van een koers voor de toekomst van wonen: hoe de stad kan groeien, voor wie Den Helder bouwt, welke woningen er nodig zijn en wat het betekent om prettig en toekomstbestendig te wonen. De aanleiding is duidelijk: de huidige woonvisie loopt af, nieuwe wetgeving vraagt om een Omgevingsprogramma Volkshuisvesting. En ontwikkelingen in de stad, van vergrijzing en woningdruk tot de groei van werkgelegenheid, maken het belangrijk om samen keuzes voor de toekomst te maken.
Door de Hamvraag centraal te stellen en de participatieaanpak daarop te ontwerpen, wordt zichtbaar waar Den Helder aan bouwt en wat er werkelijk nodig is. Het is een vervolg op de participatie van de omgevingsvisie. Zo ontstaat een breed gedragen beeld van de behoeften en kansen en een stevige basis voor de volkshuisvestelijke kaders en de uitvoeringsagenda die richting geven aan besluitvorming, uitvoering en samenwerking in de komende jaren.
Aanpak
Samen met Zeewaardig ontwierpen en begeleidden we een participatietraject in meerdere fases. We spraken met sleutelfiguren, vertegenwoordigers van bewonersgroepen, initiatiefnemers, welzijnsorganisaties en partners uit de stad. Zij brengen de ervaringen van verschillende groepen Hagenaars mee.
In ontwerpsessies gingen deelnemers letterlijk aan de slag: ze bouwden zelf scenario’s voor hoe ondersteuning in de buurt eruit kan zien. Daarna zorgden we voor heldere informatie over wat er met die inbreng gebeurde. Bij elke stap checkten we of mensen herkenden wat ze hadden gedeeld, en legden we uit waarom iets wel of niet terugkomt in het beleid. En lieten we de deelnemers valideren of de gekozen richtingen herkenbaar en uitvoerbaar ware.
Resultaat
Er is meer dan 500 keer meegedacht in de verschillende bijeenkomsten en momenten. Alle opbrengsten brachten we samen in overzichten van knelpunten, spanningen en oplossingsrichtingen uit de praktijk. Die inbreng heeft zichtbaar meegewogen in de keuzes voor het nieuwe beleid, en deelnemers weten wat ermee is gedaan: wat is overgenomen, wat niet, en waarom.
